Wie Je Bent

Tekst: Daan Bartels
Nog niet op muziek gezet

Ik verliet huis en haard
Voor een ander bestaan
Ik pakte mijn biezen
Heb het zo vaak gedaan
En al vraag je je af
Waar dat mij heeft gebracht
Dan demp ik mijn stem
En dan fluister ik zacht:

Het bracht me nergens naar toe
Het maakte onrustig, het maakte me moe
Want al wat ik achterliet
Niet mijn vreugde en niet mijn verdriet
Niet mijn karakter, niet mijn temperament
Niet wie ik ben, niet de man die jij kent
Al wat ik achterliet
Ik was het niet
Ik was het niet

Ik kon nergens aarden
Keer op keer op de vlucht
Ik nam vaak de benen
Want ik moest frisse lucht
En al vraag je je af
Waar dat mij heeft gebracht
Dan demp ik mijn stem
En dan fluister ik zacht:

Het bracht me nergens naar toe
Het maakte onrustig, het maakte me moe
Want al wat ik achterliet
Niet mijn vreugde en niet mijn verdriet
Niet mijn karakter, niet mijn temperament
Niet wie ik ben, niet de man die jij kent
Al wat ik achterliet
Ik was het niet
Ik was het niet

Want bij elke nieuwe reis
Over land en over zee
Want bij elke nieuwe reis
Reist wie je bent gewoon met je mee

Want bij elke nieuwe vlucht
Naar de maan en weer terug
Want bij elke nieuwe vlucht
Zit wie je bent gewoon op je rug

Dus… het bracht me nergens naar toe
Het maakte onrustig, het maakte me moe
Want al wat ik achterliet
Niet mijn vreugde en niet mijn verdriet
Niet mijn karakter, niet mijn temperament
Niet wie ik ben, niet de man die jij kent
Al wat ik achterliet
Ik was het niet
Ik was het niet