Sjors van der Panne

De tekst van het lied Gisteren Bestaat Niet Meer schreef ik voor en over mijn moeder. Sinds enkele jaren heeft zij de Ziekte van Alzheimer.

Samen met componist en pianist Ton Snijders zette ik de tekst op muziek. Mijn goede vriend Sjors van der Panne zong de eerste demo in, welke wij hebben voorgelegd aan Alzheimer Nederland.

Op 21 september 2018 werd het lied als single uitgebracht. Enkele weken later zong Sjors het, begeleid door Carel Kraayenhof, in de televisieshow Herinneringen Voor Het Leven (AVROTROS, NPO 1) ten bate van Alzheimer Nederland.


Woorden

Gisteren Bestaat Niet Meer staat op het album Woorden.

Gisteren Bestaat Niet Meer

Tekst: Daan Bartels
Muziek: Daan Bartels & Ton Snijders
Uitgevoerd door: Sjors van der Panne

Gisteren bestaat niet meer
Gisteren bestaat niet meer

Ik mis de moeder die je was
Die voor mij zorgde elke dag
Zal nooit vergeten wat je deed
Als ik licht zocht in de nacht
Alles wat we samen deelden
Bewaar ik diep in mij
Alles wat we samen deelden
Bewaar ik nu voor twee

Gisteren bestaat niet meer
Gisteren bestaat niet meer
Hoe was het gisteren?
Wat was er gisteren?
Gisteren bestaat niet meer voor jou

Ik mis de dame die je was
De sterke vrouw en de vriendin
Die zonder woorden zeggen kon
Vind je weg en voel je vrij
Alles wat je met me deelde
Bewaar ik diep in mij
Alles wat je met me deelde
Bewaar ik nu voor twee

Je haalt je schouders op, blijft stil
Wanneer iemand jou iets vraagt
Je haalt je schouders op en vraagt
Welke dag is het vandaag?

Gisteren bestaat niet meer
Gisteren bestaat niet meer
Hoe was het gisteren?
Wat was er gisteren?
Gisteren bestaat niet meer voor jou

Gisteren bestaat niet meer
Gisteren bestaat niet meer
Gisteren bestaat niet meer voor jou

Gisteren bestaat niet meer
Gisteren bestaat niet meer
Gisteren bestaat niet meer voor jou

Gisteren bestaat niet meer voor jou

Hier N'Existe Plus

Nederlandse tekst: Daan Bartels
Vertaling in het Frans: Renée Menting
Muziek: Daan Bartels & Ton Snijders
Met dank aan: Philippe Elan

Hier n'existe plus
Non, hier n'existe plus

Je cherche ma mère en toi
Qui prenait soin de moi
Qui me lisait des histoires
Quand la nuit était trop noire

Tout ce que nous vivions ensemble
Je le garde en mon coeur
Tout ce que nous vivions ensemble
Je le garde pour nous deux

Hier n'existe plus
Non, hier n’existe plus
C'etait comment hier?
Qu'est ce qu'on faisait hier?
Hier n'existe plus pour toi

Je cherche la dame que tu étais
Pleine de force et d'amitié
Celle qui me donnait confiance
De faire ma vie en liberté

Tout ce que tu m'as confié
Je le garde en mon cœur
Tout ce que tu m'as confié
Je le garde pour nous deux

Tu hoches la tête et tu n’dis rien
Quand on te pose une question
Tu hoches la tête et puis tu dis
On est dimanche ou mercredi?

Hier n'existe plus
Non, hier n’existe plus
C'était comment hier?
Qu'est ce qu'on faisait hier?
Hier n'existe plus pour toi

Hier n’existe plus
Non, hier n’existe plus
Hier n'existe plus pour toi

Hier n’existe plus
Non, hier n’existe plus
Hier n'existe plus pour toi

Hier n’existe plus pour toi

Het verhaal achter het lied

‘Wat voor ’n dag is het vandaag eigenlijk? Is het vandaag vrijdag? Ronald, Ronald, heb je een foto van Ronald? Ik zie ’m even niet voor me.’ Op bezoek bij mijn moeder, zijn dat de vragen die langskomen. Niet een keer, vaak meerdere keren, waarna ze een verhaal begint te vertellen, dat ik natuurlijk allang ken. Liefdevol blijven luisteren en meegaan in haar verhaal gaat me gelukkig steeds beter af.

Sinds drie jaar weten we dat mijn moeder de Ziekte van Alzheimer heeft. Een proces van achteruitgang dat zich langzaam, maar toch duidelijk registreerbaar, afspeelt in haar hoofd en in haar doen en laten. Steeds minder is mijn moeder de sterke vrouw die zij altijd was. De regisseur van de familie geeft nu steeds vaker de regie uit handen. Soms aanvaard ze onze hulp dankbaar, een andere keer verzet ze zich fel.

Vanuit het niets kwam de zin in mij op ‘Ik mis de moeder die je was’ en direct daarna ‘Gisteren bestaat niet meer voor jou’. Ik ging zitten aan tafel en schreef mijn ingevingen op. Daarna ontvouwde zich de rest van het verhaal zich vrij snel. Toen de tekst klaar was las ik ‘m over en moest ik huilen.

Pianist en componist Ton Snijders vroeg mij bij de volgende ontmoeting in zijn studio of ik al een idee had voor een melodie bij de tekst Gisteren Bestaat Niet Meer. Ik zong Ton voor wat ik bedacht had en hij volgde mij op de vleugel. De schets die we maakten, deelde ik met mijn goede vriend Sjors van der Panne, die direct bereid was een demo in te zingen. Zijn demo-opname hebben we voorgelegd aan Alzheimer Nederland, waar het team van de afdeling communicatie geraakt was door de tekst en de zang van Sjors. Enkele maanden later zong Sjors, begeleid door Carel Kraayenhof op bandoneon, dit lied in een grote fondsenwervende televisieshow van Alzheimer Nederland én, voorafgegaan door een interview, ook bij Koffietijd! op RTL4. Hierbij prijkte enkele foto’s van Sjors met mijn moeder in beeld. Vol trots keek ze die ochtend naar de televisie. Inhoudelijk heeft ze op het lied nooit echt gereageerd.